Wat is ADD?

ADHD wordt meestal in verband gebracht met druk en impulsief gedrag. Minder bekend is dat ADHD in verschillende vormen voorkomt en dat er ook een vorm is waarbij de hyperactiviteit ontbreekt.

De DSM onderscheidt drie vormen van ADHD:
• Het overwegend onoplettende beeld
• Het overwegend hyperactieve/impulsieve beeld
• Het gecombineerde beeld

Dit laatste beeld is de meest voorkomende vorm. Minder vaak gediagnosticeerd wordt het overwegend onoplettende beeld (ook wel ADD genoemd). Lees ook Wat is ADHD?

De benaming ADD komt in de DSM-5 (een internationaal erkend classificatiesysteem van stoornissen) niet meer voor, maar de afkorting wordt nog wel steeds gebruikt. Dit heeft ermee te maken dat in het spraakgebruik en in de klinische praktijk ADHD vaak alleen wordt geassocieerd met het overwegend hyperactieve/impulsieve beeld of het gecombineerde beeld.

Symptomen

Kinderen met ADD kunnen hun aandacht niet genoeg inzetten bij het leren of gedrag. De grootste problemen doen zich voor met taakgericht werken op school, thuis bij het maken van huiswerk en in de omgang met leeftijdgenoten.

Op jonge leeftijd kan ook het aanleren van dagelijkse routines trager verlopen. De passiviteit en vergeetachtigheid wreken zich bij uitvoering van taken die niet direct in de belangstellingssfeer van het kind liggen. Dit heeft niets te maken met onwil, maar juist met onmacht.

Kinderen met ADD zijn in het algemeen onopvallende kinderen die kunnen worden getypeerd door:
• te stil en angstig gedrag
• dromerigheid
• passiviteit
• teruggetrokkenheid
• gebrek aan zelfcontrole
• traag leertempo

Hoewel veel van deze kenmerken bij alle kinderen in meer of mindere mate voorkomen, hebben kinderen met ADD vaker een aantal kenmerken in ernstige mate en kunnen deze de ontwikkeling van het kind belemmeren.

Gevolgen

Omdat kinderen met ADD niet lastig zijn voor hun omgeving, worden hun problemen veel minder snel opgemerkt dan bij kinderen met ADHD.
Toch is de kans groot dat zij ernstig lijden onder het niet goed kunnen functioneren, omdat ze er niet in slagen hun aanwezige capaciteiten goed te gebruiken en verder te ontwikkelen.

Ze hebben minder grip op hun functioneren dan er van hen wordt verwacht. Daardoor ontwikkelen ze vaak een negatief zelfbeeld.

Aanpak

Het gedrag van kinderen met ADD kan verbeteren met begrip van mensen uit de omgeving die weten dat het kind niet expres sloom, passief of chaotisch is en het verschil kennen tussen onwil en onmacht. Daarnaast kunnen medicatie en gedragstraining worden ingezet. Bij ADD werken dezelfde medicijnen als bij ADHD. Op dit moment zijn er nog geen specifieke gedragsprogramma’s voor ADD ontwikkeld.

Aandachtfuncties

Aandacht wordt in onze hersenen opgewekt door prikkels die door de zintuigen (ogen, oren etc.) uit de buitenwereld worden opgenomen. Om deze prikkels op een juiste manier in de hersenen te kunnen verwerken is aandacht nodig.

• aandacht om gericht informatie op te nemen
• aandacht om een selectie te maken tussen belangrijke en onbelangrijke prikkels
• aandacht om de informatieopname vol te houden en
• aandacht om vervolgens een reactie voor te bereiden en uit te voeren.

Een kind met ADD kan problemen hebben met één van deze aandachtfuncties, maar heeft vaker te maken met meerdere aandachtsproblemen tegelijkertijd.

Regelfuncties

Naast de problemen met de aandacht wordt er bij ADD ook een stoornis verondersteld in de regelfuncties (executieve functies) van de hersenen. Deze worden gebruikt om de informatieverwerking te coördineren en organiseren. Ze zijn belangrijk voor het realiseren van doelgericht en aangepast gedrag. ADD is in feite een stoornis in de functies van aandacht, concentratie en gedragsuitvoering.

Voor vragen kunt u bellen of mailen met BalansAdvies.