Diagnose Dyscalculie

Er is geen simpele test die uitspraken doet over het wel of niet bestaan van dyscalculie. Wanneer rekenproblemen niet overgaan met extra oefening en het kind met andere vakken wel goed presteert, moet er op taakniveau onderzoek worden gedaan. Dit betekent dat er onderzoek wordt gedaan naar de uitvoering van rekentaken.

Een intelligentieonderzoek is niet meteen nodig. Er moet eerst gekeken worden hoe het kind een rekentaak uitvoert en of de basisfeiten en procedures wel gekend en gautomatiseerd zijn. Ook moet nagegaan worden of het kind voldoende onderwijs heeft gehad en of er bijvoorbeeld geen emotionele problemen zijn. Verder is van belang te kijken naar de gebruikte rekenmethode en is ook het taalniveau van groot belang, want rekenen is veel taliger dan vaak wordt gedacht.

Voor een diagnostisch onderzoek naar dyscalculie kunt u terecht bij een ter zake kundige orthopedagoog of psycholoog. Voor een deskundige bij u in de buurt kunt u bellen met de Advies- en Informatielijn van Balans.

Dyscalculieverklaring

De diagnosticus stelt, naast een deskundigenrapport, vaak ook een dyscalculieverklaring op. Hierin kan de deskundige vastleggen op welke gebieden zich problemen voordoen, welke specialistische hulp er nodig is en welke voorzieningen en aanpassingen de leerling nodig heeft. De school kan deze verklaring vervolgens gebruiken om het kind de benodigde hulp te bieden.

Protocol

Er zijn nog geen vastgestelde richtlijnen voor de diagnose van dyscalculie. Aan een protocol voor het eenduidig vaststellen en aanpakken van dyscalculie wordt momenteel gewerkt. Het protocol wordt in 2010 verwacht.

Bijkomende problemen

Dyscalculie gaat meer dan gemiddeld samen met andere leer- en ontwikkelingsstoornissen zoals dyslexie en ADHD. Rekenproblemen komen ook meer dan gemiddeld voor bij kinderen met PDD-NOS en kinderen met NLD.