Dyscalculie in het gezin

Problemen op school leiden vaak ook tot verandering van het gedrag van het kind thuis. Als een kind merkt dat het veel meer moeite met rekenen heeft dan klasgenoten en als alle inspanningen bij rekenen tot weinig verbetering en weinig vooruitgang leiden, dan kan dat bij het kind zorgen voor veel spanning, onzekerheid en vermindering van het zelfvertrouwen. Kinderen met ernstige rekenproblemen kunnen een grote weerstand krijgen tegen rekenen of rekenangst ontwikkelen. Soms wordt het kind lastig, soms juist stil en teruggetrokken. Er kunnen lichamelijke klachten, zoals buikpijn ontstaan. En soms laat het kind duidelijk merken geen zin meer te hebben om naar school te gaan.

Voor ouders zijn dergelijke signalen een bron van zorg. Het is belangrijk dat ouders de signalen die ze bij hun kind thuis zien, tijdig met de leerkracht bespreken. Samen kan worden gezocht naar de beste weg om het kind te helpen. Ouders kennen hun kind als geen ander en zij zijn dan ook onmisbaar bij het nadenken over wat voor het kind de beste aanpak is en wat voor het kind wel of niet ‘werkt’.

 

Hoe nu verder?

Wanneer de diagnose dyscalculie wordt gesteld kan dat bij ouders tot verschillende reacties en gevoelens leiden. Ouders kunnen opgelucht zijn, omdat eindelijk, na een lange zoektocht, duidelijk is waarom het kind zoveel moeite heeft met rekenen. Maar de diagnose kan ook zorgen voor onzekerheid en veel vragen: welke hulp en begeleiding heeft mijn kind nodig op school? Wie kan die hulp geven? Wat voor gevolgen heeft dyscalculie voor school- en beroepskeuze? Hoe moet dat straks met verschillende toetsen?

Zie voor meer informatie over de mogelijkheden bij toetsen en examens de veelgestelde vraag 12 op de website van het Masterplan Dyscalculie.

 

Kennis en begeleiding

Heel belangrijk is het om je als ouder goed te laten informeren over dyscalculie. Want in tegenstelling tot dyslexie is dyscalculie nog een relatief onbekende stoornis. Voor dyslexie is op de meeste scholen tegenwoordig beleid ontwikkeld en worden protocollen gevolgd die aanwijzingen geven voor de juiste begeleiding. Maar over dyscalculie en over de juiste hulp en begeleiding aan leerlingen met dyscalculie is bij leerkrachten en op scholen nog vaak weinig bekend.

 

Gevolgen thuis

De belangrijkste taak voor ouders is hun kind te blijven aanmoedigen en ondersteunen bij het accepteren en het leren omgaan met dyscalculie. Als ouders kun je thuis al veel doen door dingen spelenderwijs aan te bieden. Door bijvoorbeeld samen boodschappen te doen en het kind te laten afrekenen. Of door het spelen van spelletjes, zoals domino, zeeslag, rummicub, stratego of computerspelletjes waarbij het rekenen of het ruimtelijk inzicht geoefend kunnen worden. Zorg er wel voor dat het oefenen thuis op een ontspannen manier plaatsvindt in de vorm van spelletjes. Als er thuis ook op een (te) schoolse manier wordt geoefend, kan dat erg vermoeiend zijn en het kind uiteindelijk demotiveren en overbelasten.

 

Eenduidige aanpak

Ouders spelen een belangrijke rol bij de afstemming tussen het rekenaanbod in de klas en de rekenhulp die hun kind buiten school krijgt. Door goed zicht te houden op al het rekenaanbod, kan worden voorkomen dat het kind overbelast raakt door bijvoorbeeld het dubbel maken van dezelfde soort sommen. Ook is het belangrijk er als ouder voor te waken dat het kind te maken krijgt met (te) veel verschillende rekenstrategieën en vormen van rekeninstructie. Die kunnen voor een kind met rekenproblemen namelijk zorgen voor grote verwarring. Een eenduidige rekenaanpak werkt het best.