Hechting

Hechting is een belangrijk onderdeel van de ontwikkeling van een kind. Het is het zoeken van de nabijheid van een specifieke volwassene met wie een sterke en langdurige band bestaat. Hechting is een interactief proces tussen een kind en een of meer van zijn opvoeders in de eerste levensjaren van een kind.

 

Veilig of onveilig gehecht

Kinderen kunnen veilig of onveilig gehecht zijn. Een kind dat veilig gehecht is, heeft van jongs af aan geleerd dat zijn opvoeders onvoorwaardelijk van hem houden. De opvoeders kunnen ook boos worden op het kind, maar zullen nog steeds van het kind houden. Dit weet het kind en daarom heeft het kind basisvertrouwen. Zo durft het kind de wereld te ontdekken en later ook relaties aan te gaan.

Een kind dat niet veilig gehecht is, mist dit basisvertrouwen. Dit kind kan moeilijk relaties aangaan en heeft geen of weinig vertrouwen in de ander. Zelfs in de volwassenheid kan dit tot problemen leiden.

 

Gehechtheidstheorie van Bowlby

De gehechtheidstheorie van Bowlby beschrijft de hechting en gehechtheid. Voor een veilige hechting is het belangrijk dat de opvoeder:

  • gevoelig is voor de signalen die het kind afgeeft (door bijvoorbeeld te troosten bij huilen);
  • respect heeft voor de autonomie van het kind;
  • het kind steun en structuur biedt.

In de ontwikkeling van baby naar adolescent zijn er verschillende vormen van nabijheid. De ontwikkeling van een kind vindt plaats in interactie met een ander. De manier waarop deze interactie plaatsvindt is daarbij van belang.