Effect neurofeedback bij autisme blijft omstreden

Neurofeedback kan de hersenactiviteit van kinderen en jongeren met autisme beïnvloeden. De trage hersengolven die kenmerkend zijn voor autisme worden bij de meesten minder. Ook verbetert het vermogen om te schakelen van de ene situatie naar de andere. Dat effect is er ook nog na een jaar. Maar het blijft omstreden of neurofeedback het functioneren van kinderen met autisme echt kan veranderen. Dit concludeert orthopedagoog Mirjam Kouijzer in haar proefschrift waarop ze op 2 december promoveert aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Minder trage hersengolven

Bij kinderen tussen 8 en 12 jaar hadden de trainingen effect: ze communiceerden beter en bleken handiger in sociale interacties. Bij jongeren tussen 12 en 18 jaar was dat niet zo. Bij de helft van deze jongeren was het aantal trage hersengolven minder geworden en konden ze beter schakelen tussen verschillende acties, maar hun autistische symptomen waren niet veranderd. In totaal namen 72 jongeren van scholen voor speciaal onderwijs deel aan het onderzoek.

Positieve gedragsverandering

De ouders waren redelijk positief over de gedragsverandering van hun kind. Ouders kunnen volgens Kouijzer echter bevooroordeeld zijn door de verwachtingen. Ook spelen er andere effecten mee. Bijvoorbeeld dat kinderen vooruitgaan omdat ze allerlei elektroden op hun lichaam geplakt krijgen, of met geavanceerde apparatuur werken. Zij vindt de toepassing van neurofeedback bij autisme nog niet overtuigend en zou het nog niet adviseren. Zij zegt dat er zeker kinderen en jongeren met autisme zijn die postieve effecten van neurofeedback ervaren. Maar ook zijn er een heleboel waarbij dit niet het geval is. Tot op heden is neurofeedback een experimentele behandeling, waarvan de effectiviteit ook in deze studie nog niet wetenschappelijk is aangetoond.