Tips voor (zwem)instructeurs

Hieronder hebben we een aantal tips voor zweminstructeurs op een rijte gezet, die ook handig kunnen zijn voor instructeurs, trainers of begeleiders bij andere sporten of activiteiten.

• Ieder kind is anders. Kijk naar wat dit kind nodig heeft om met plezier te leren zwemmen. Overleg met de ouders; zij kennen hun kind het beste. Vraag van tevoren waar u rekening mee kunt houden in de begeleiding. Of vraag naar een interesse van het kind die u kunt gebruiken om het te motiveren.
• Uw eigen houdig is heel belangrijk. Enthousiast, kunnen afstemmen op het kind, en vooral heel veel geduld hebben ...
• Benader de kinderen positief en geef direct een compliment als het kind iets goed doet. Laat het kind veel succeservaringen beleven.
• Probeer negatief gedrag te negeren. Gaat dat niet, reageer dan zo neutraal mogelijk en benoemd het gedrag dat u niet wilt zien. Maar zeg er ook gelijk bij wat u dan wel wil zien.
• Probeer anders naar het kind te kijken. Waarom reageert dit kind zo, wat zit er achter het gedrag? Heel vaak is het angst ...
• Zorg voor voldoende beweging en uitdaging. Wachttijd = kliertijd! Een kind met ADHD kan bijvoorbeeld heel goed 'hulpbadmeester' zijn; het kind is bezig en het is tegelijkertijd goed voor zijn zelfvertrouwen als het hier complimenten voor krijgt.
• Houd rekening met onderlinge verschillen in niveau en beleving. Bent u wel duidelijk genoeg, begrijpt het kind wat u zegt?
• Het is heel belangrijk dat het kind u kan vertrouwen. Veiligheid, duidelijkheid en voorspelbaarheid zijn van levensbelang!
• Durf uw planning en verwachtingen los te laten. Volg het kind, en geef het de ruimte.
• Probeer extra hulp te krijgen, bijvoorbeeld van ouders, vrijwilligers of stagiaires.
• Probeer de kinderen te motiveren, bijvoorbeeld door diploma's uit te reiken om tussendoor een 'feestje' te vieren. Beloon de kinderen, door ze na de les een sticker te laten uitzoeken.
• Noem het kind bij de naam. Zeg niet: "We gaan ..." maar "Piet, jij gaat ..." Wees zo concreet mogelijk.
• Ondersteun eventueel met tekeningen of pictogrammen.
• Het is beter om het kind te ondervragen dan te overvragen.
• Ga mee het water in, doe dingen voor, en laat de kinderen om de beurt iets voordoen.
• Ga uit van wat het kind kan, niet van wat het niet kan. Ieder kind heeft wel iets waar het goed in is. Kinderen kunnen van elkaar leren.
• Beantwoord de vragen van de kinderen zo goed mogelijk.
• Houd nooit het hoofd van het kind vast; het hoofd is het stuur van de bewegingen.
• Leer het kind zwemmen zonder drijfmiddelen.
• Een kind met een storing in de sensorische informatieverwerking kan niet op zijn zintuigen vertrouwen. Dat is heel erg beangstigend!
• Neem angst altijd serieus en dwing een kind nooit! Als een kind niet met het gezicht of de oren onder water durft, heeft dat een reden. Spelenderwijs uitdagen mag, maar ga niet over de grenzen van het kind heen.
• Let ook op uw stem, en geef korte en duidelijke opdrachten.
• Als een kind steeds met de oren onder water gaat, heeft hij misschien wel last van de geluiden om hem heen. Of u praat te veel ...
• Voor een prikkelgevoelig kind is een zwembad heel heftig! Het kind kan angstig of boos reageren, maar ook helemaal niet meer reageren. Probeer zelf rustig te blijven. Vraag de ouder het kind even uit de situatie te halen, en kijk of er een mogelijkheid is om deze reactie in het vervolg te voorkomen.
• Toon begrip, het is geen onwil maar onmacht.
• Raak een kind nooit zomaar aan. Sommige kinderen zijn erg gevoelig voor tactiele prikkels.
• Zo nodig en zo mogelijk aanpassingen bedenken om te veel prikkels te vermijden. Bijvoorbeeld geen fluitje gebruiken omdat dit voor een auditief gevoelig kind zo veel pijn geeft dat het niet meer in staat is om te zwemmen.
• Niet doorgaan omdat u 'het kind er zo wel doorheen helpt'.
• Vertrouwen, heel veel geduld en duidelijkheid zijn voor ieder kind heel belangrijk.
• Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan.

Geplaatst op: 01-03-2011

Laatste wijziging: 26-04-2012